W ramach pisemnej DEBATY zatytułowanej STRATEGICZNE KIERUNKI ORAZ UWARUNKOWANIA ROZWOJU INFRASTRUKTURY KOLEJOWEJ W POLSCE, W PERSPEKTYWIE 2040 ROKU, publikujemy ciekawe opracowania przygotowane przez Członka naszego Stowarzyszenia – dr Piotra Wulgarisa, dotyczące problematyki doboru właściwego modelu prawne – ekonomicznego dla PKP PLK jako zarządcy narodowej infrastruktury kolejowej w Polsce. Autor, w sposób wyczerpujący, omówił najważniejsze aspekty i uwarunkowania jakie powinny być brane pod uwagę przy ustalaniu najbardziej efektywnej formy organizacyjnej i prawnej dla zarządcy infrastruktury, która godziłaby racje ekonomiczne z racjami społecznymi. Dużą wartością tego opracowania jest analiza modeli systemów organizacji zarzadzania infrastrukturą kolejową w największych państwach europejskich.
Dr Piotr Wulgaris jest osobą o ogromnej wiedzy o systemach kolejowych, w szczególności w obszarze infrastruktury kolejowej. Posiada również duże doświadczenie zarządcze. Od lat wykazuje zainteresowanie poszukiwaniem rozwiązań optymalizujących funkcjonowanie kolei, słusznie upatrując znacznych rezerw ekonomicznych w optymalizacji struktur i doborze właściwego modelu organizacyjnego i prawnego dla zarządcy infrastruktury kolejowej.
Przygotował, w ramach naszej pisemnej DEBATY, bardzo merytoryczny materiał.
Zachęcamy do jego przeczytania.
Zarząd Stowarzyszenia
Niezmiernie merytoryczne i kompleksowe opracowanie.
Co więcej wnioski z niego płynące są jak najbardziej godne uwagi. 👍
Szczególnie interesujący jest dla mnie ten dotyczący stosowania, w ocenie projektów inwestycyjnych, rachunku kosztów i korzyści (CBA – Cost-Benefit Analysis), który włącza monetyzację efektów zewnętrznych do oceny zasadności konkretnego projektu.
Z racji moich aktualnych wyzwań zawodowych widzę trochę podobieństw do funkcjonowania w polskiej gospodarce przywięziennych zakładów pracy opartych na przepisach Ustawy o przedsiębiorstwach państwowych i Ustawy o zatrudnianiu osób pozbawionych wolności.
Z jednej strony mamy przepisy dotyczące przedsiębiorstw państwowych stanowiące, że:
☝ „Przedsiębiorstwo państwowe jest samodzielnym, samorządnym i samofinansującym się przedsiębiorcą posiadającym osobowość prawną. (art. 1 Ustawy o PP) oraz
☝ „Przedsiębiorstwo prowadzi działalność na zasadach racjonalnej gospodarki, samofinansowania oraz rachunku ekonomicznego. (art. 53 Ustawy o PP)
Ale z drugiej strony mamy „lex specialis” zapisane w Ustawie o zatrudnianiu osób pozbawionych wolności mówiące o tym, że:
☝ „Zatrudnianie osób pozbawionych wolności powinno mieć na celu przede wszystkim pozytywne oddziaływanie na ich postawy.‼️ Osiąganie zysku powinno być podporządkowane resocjalizacji.‼️” (art. 1 ust 2 Ustawy o zatrudnianiu osób pozbawionych wolności)
I żeby nie było od razu, że takie „przywileje” są tylko dla przedsiębiorstw państwowych!
Zgodnie z art. 3 ust 2 pkt przywięziennym zakładem pracy może być również „spółka akcyjna lub spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, w której Skarb Państwa lub państwowa osoba prawna ma więcej niż 50% udziałów albo akcji”
Może to jest trochę odległa analogia, 🤔 ale wydaje mi się, że jeżeli jest zrozumienie specyficznej sytuacji podmiotów realizujących cele społecznie użyteczne jakimi, w przypadku PKP PLK SA, jest zarządzanie publiczną siecią kolejową a w przypadku przywięziennych zakładów pracy resocjalizacja więźniów poprzez pracę oraz znajdzie się przysłowiowa wola „polityczna” to odpowiednie rozwiązania formalno-prawne znajdą się z pewnością!